Lulja e mollës në degë po më buzëqesh
Me të gjitha petalet e hapura të sajë
Detin e kapërceu tek unë po më vjen
Petalet nga degët prej erës nuk ju than
Më dhuruan bukuri frymzim dhe dashuri
Ku bardhësia e sajë e zbut dhe qiellin
Pranverës së ardhur nga dega ja bën me sy
Dhe sikur i thotë ; pranverë mos ma mer diellin
Më ler dhe mua ti realizoj të gjitha dëshirat e mia
Këto lulet e bukura t’a riprodhojën dashurinë
Se mbi gjithçka qëndrojn ëndrrat dhe dëshirat
Kur vjen moj pranverë na e zbukuron gjithësinë
Prandaj pranverën unë dua që t’a përshëndes
Për lulet më të bukura që tokës i dhuruat
Me lulet e çelura mua frymëzim po më jep
Me lulet e mollës që nëpër degë kanë lulëzuar
Mos mi prish ëndrrat dhe frymëzimin tim
Më ler që shkronjat në poezi sa më bukur ti radhit
Se ti pranverë kur vjen më sjell vetëm frymëzim
Më vjen si ujëvarat që zbresin e kthehen në burim
