Si mund të marrë frymë një grua,
Kur mëngjeseve diell s’ka parë,
Kur shirat i kanë rënë në shpirt si përrua,
Dhe rrugët me lot i ka larë?!
Si mund të marrë frymë një grua,
Kur erërat e përplasën në çdo stinë,
Nga asnjë përqafim nuk u zgjua,
Por këtë shumë pak e dinë.
Si mund të marrë fryme një grua,
Nëse ja trazon lirinë,
Kur nga sytë ziliqar u dënua,
Vetëm se deshi dashurunë?!
Me mijëra herë mund ta nënshtrosh,
Mbi trup ti veshësh ca njolla faj,
Atë prap ke dëshirë ta vështrosh,
Të mbijetosh është dhunti e saj.
