Rrrufeve mbretërore ai u ngjan,
E kishte fuqinë e Zeusit pagan.
Një nishan kishte në krahërorë.
Që e bënte princin më hyjnor,
Madhështor kishte lindur djali,
Mençurinë e shqiponjës së malit.
I pathyeshëm ishte nëpër beteja,
Me shpatë i shpejt por si rrufeja.
Gjak arëbërori që nuk vdes kurrë,
Trim i gjallë qendron në statujë,
Në tokën arbërore na bekoi zoti,
Lavdi t’përjetshme Gjergj Kastrioti.
