S’do mposhtem asnjëherë,
as nga stuhitë, as nga errësira.
Do të ngrihem edhe kur bie,
se shpirti im s’njeh dorëzimin.
Më kanë thyer, më kanë lënduar,
por prapë kam gjetur forcë për të vazhduar.
Plagët e mia janë harta e jetës,
çdo dhimbje një mësim, çdo lot një betejë.
S’do mposhtem, nuk di të dorëzohem,
edhe kur rruga bëhet mal i lartë.
Do ta ngjis me zemër të fortë,
se drita vjen për ata që nuk ndalen.
Pra, le të fryjë era, le të bjerë shiu,
unë do të ec përpara, do të luftoj.
Se jeta është për ata që guxojnë,
për ata që s’ndalen dhe s’mposhten kurrë
