Një vajzë të bukur,
n’lulishte e takova,
Mirjetën shtathollë
shumë e adhurova.
Kishte zë të ëmbël
fytyrën sikur hëna,
me buzët si qershi
e kishte lindur nëna!
Fjalët kur i fliste
ma shtonin dashurinë,
kur e përqafoja
gjeja lumturinë.
Ishte sikur flutur
dhe ecte bukur,
vetullat si hark
u dashuruam në park.
Fustanin e bukur
dhe sytë e zi,
të gjitha shoqet
ia kanë lakmi.
Me flokë të prera
dhe belin e hollë,
faqet e kuqe
si e ëmbla mollë.
