Çdo tregim ka katër anë,
e imja, e jotja — fjalë që s’janë,
një e vërtetë që duket e drejtë,
dhe ajo që ndodhi… mbetet e fshehtë.
Ne flasim, secili me bindjen e vet,
por rrallë e prekim realitetin e qetë,
se mes mendimeve dhe asaj që ka qenë,
e vërteta humbet… pa lënë shenjë.
