Nëse do të quhesh njeri,
Mos e mat zemrën me fjalë,
por me heshtjet që falin dritë,
kur nata bëhet sërish e gjallë.
Mos u ngrit mbi shpinën e tjetrit,
as mbi lotët që s’sheh askush,
se pesha e shpirtit të rëndon
dhe ndërgjegjja digjet si prush.
Nëse do të quhesh njeri,
mëso të biesh pa u thyer,
të falësh pa kërkuar kthim
dhe të duash pa u zhgënjyer.
Mos e shit të vërtetën lirë,
për duartrokitje kalimtare,
se emri yt bëhet hije
dhe shpirti mbetet pa ngjyrë fare.
Nëse do të quhesh njeri,
bëhu strehë në kohë stuhie,
një rreze e ngrohtë në dimër,
një dritë në prag të çdo shtëpie.
