Në një shoqëri ku shpesh vlerësohet ajo që duket në sipërfaqe, ka njerëz që dëshmojnë se pas një figure publike fshihet një dimension shumë më i rëndësishëm – ai njerëzor.
Xim Hajzeri, i njohur si trajner fitnesi dhe një emër aktiv në botën e sportit e të fitnesit, është një prej atyre personave që përveç punës së tij profesionale, është përfshirë edhe në iniciativa humanitare, duke qenë pranë njerëzve dhe familjeve që kanë pasur nevojë për ndihmë.
Por ajo që e bën më të veçantë këtë angazhim është fakti se Ximi nuk është ndalur vetëm te ndihma individuale. Në shumë raste, së bashku me miq dhe bashkëpunëtorë, ka bashkuar forcat për t’iu dalë në ndihmë rasteve në nevojë.
Në momente kur një familje përballet me vështirësi të mëdha, një dorë e shtrirë mund të mos i zgjidhë të gjitha problemet, por mund t’i japë dikujt shpresë. Dhe pikërisht kjo është ajo që e karakterizon humanizmin – të jesh aty kur dikush ka më së shumti nevojë.
Për Xim Hajzerin, forca nuk duket vetëm në palestër.
Ajo shihet edhe në gatishmërinë për të ndihmuar.
Profesioni i tij e ka bërë të njohur si trajner fitnesi, një fushë ku disiplina, përkushtimi dhe puna e vazhdueshme janë pjesë e përditshmërisë. Por jashtë palestrës, ai ka zgjedhur ta përdorë energjinë dhe ndikimin e tij për një qëllim tjetër: të jetë pranë njerëzve që kanë nevojë për mbështetje.
Së bashku me rrethin e tij të miqve, ai ka qenë pjesë e ndihmës për raste të ndryshme humanitare, duke dëshmuar se solidariteti ka ende një vend të rëndësishëm në shoqërinë tonë.
Ndoshta këto histori nuk marrin gjithmonë vëmendjen që meritojnë. Shpesh, veprat e mira bëhen në heshtje dhe nuk shoqërohen me kamera apo tituj.
Por pikërisht aty qëndron vlera e tyre.
Sepse humanizmi nuk matet me atë se sa shumë flet për të, por me atë se sa shumë bën për të tjerët.
Xim Hajzeri mund të njihet nga shumëkush si trajner fitnesi, por për njerëzit që e kanë pasur pranë në momente të vështira, ai është edhe diçka tjetër: një mik që nuk qëndron indiferent kur dikush ka nevojë për ndihmë.
Dhe në fund të ditës, përtej muskujve, palestrës dhe suksesit profesional, ajo që mbetet është pikërisht kjo – njeriu dhe gjurmët që lë tek të tjerët.
