Syri verbohet nga pritja,
si një pemë pa qiell,
malli rritet.
Rrënjët zbresin,
në thellësinë e heshtjes,
degët kërkojnë,
një horizont që mungon.
Era kalon përmes meje,
por nuk sjell asgjë,
vetëm një gjethe bie…
me emrin tënd,
të shkruar në heshtje.
Syri verbohet nga pritja,
si një pemë pa qiell,
malli rritet.
Rrënjët zbresin,
në thellësinë e heshtjes,
degët kërkojnë,
një horizont që mungon.
Era kalon përmes meje,
por nuk sjell asgjë,
vetëm një gjethe bie…
me emrin tënd,
të shkruar në heshtje.
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara © 2021 Gazeta Ciceroni
