Ne ecejaket e mia
të mbaja si pa dashur,
shtrënguar me një biletë,
duke ndaluar në të gjitha
stacionet e jetës.
Dy udhëtarë pa kohë,
duke ruajtur me fanatizëm
të pakryeren,
dhe një valixhe
të vogël lëkure,
ku mbanim kujtimet tona
dhe zënkat…
kush do të zbriste i fundit.
Mes meje dhe teje gjej veten të braktisur, dhe
një shpirt oqeanik më mban të gjallë
