BallinaVitrina e libritArbana Arba-Bisedë me Hënën

Arbana Arba-Bisedë me Hënën

Kur muzgu bie mbi kryet e qytetit tim,
e gjithë natyra hedh
velon bojë hiri të buzëmbrëmjes.

Gjithçka trajtëzohet ndryshe në sfond.
Hapat ngadalësojnë ritmin e ecjes mbi trotuar,
pemët mbledhin shpendinë në gjunjtë e padukshëm të tyre,
dhe hijet e kurorave të zmadhuara prej dritave transhendente
zgjaten ngjitur, vesh më vesh,
të mos humbasin temat e bisedave,
nga ato më të zakonshmet,
deri te ato më të çuditshmet.

Të jenë të vetmet që përgjojnë intimitetin,
me përshpëritjet përkëdhelëse të çifteve.

Aroma e misrave dhe e kokoshkave
fton nuhatjet e kalimtarëve
që nuk u rezistojnë dot.

Ndihem e mikluar nga joshja e zbrurët e muzgut,
mbërthej mbi supet e brishta pallton,
nën vezullimin e Hënës së plotë.

Ngre kokën përpjetë
dhe Hëna e akullt, me zjarrminë e vjedhur,
duket se më lexon.

Ka kohë që flasim
e shkëmbejmë fjalë në heshtje.

Vetëm ajo m’i njeh sekretet,
e unë në kureshtje mbetem,
sa herë për gjysmën tjetër të errësuar.

TË NGJASHME

Komento

Shkruani komentin
Shkruani emrin

TË FUNDIT