Nga fjalët e mia të ëmbla,mos u ndiko
Të gatuar kështu, vetën e shohë
E nga mrrolat e mia ti mos u hidhro
Fjalën më fal më nuk e njohë
Dhe jo, nuk ndryshoj asnjëherë
Në çdo kohë jamë e vërtetë
Sado që mundohem tundimin t’a mshehë
Krenaria më ngre deri te retë
Ah…s’di ç’nevoj pata t’i them kto fjalë
Kur në zemër kam kaq mirësi
Të lutem mos më quaj të marrë
Po s’e mate vlerën në imtësi.
Sot u ndesha me momentet e mia të dobta
Dhe s’munda të atakohem me qetësinë
E pranoj se më nuk jam, nga ajo e forta
Por sytë me gjelozi ma ruajnë shkëlqësinë
