Drita griset,
si një këmishë e paveshur.
Ndjenja çahet,
si një portokall i tejpjekur.
Vjen erë druri të thatë
në hundë të pamësuar.
Një vajzë flet
me heshtjen e luleve.
Mbrëmja lëshohet
mbi qytet,
si tigër pa dhëmbë.
Drita griset,
si një këmishë e paveshur.
Ndjenja çahet,
si një portokall i tejpjekur.
Vjen erë druri të thatë
në hundë të pamësuar.
Një vajzë flet
me heshtjen e luleve.
Mbrëmja lëshohet
mbi qytet,
si tigër pa dhëmbë.
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara © 2021 Gazeta Ciceroni
