Jemi mësuar ta ndeshim çdo mëngjez kur e qetë shkon për në punë, Ajo e thjeshta, e heshtura…
Asnjëherë nuk e ka pasur jetën e lehtë, por ka gjetur gjithmonë një mënyrë për t’u rikthyer, për t’u rikthyer dhe për t’u ngritur kundër sfidave që e kërcënuan ta përfshinin atë nën valët e jetës.
Kishte shumë raste kur ajo nuk e dinte se si do t’i mbijetonte ditës apo do t’i përfundonte gjërat, por gjithmonë e ka gjetur rrugën e saj përmes gjërave më të vështira.
Nuk ka kohë apo energji për t’u shqetësuar për gjërat që nuk mund t’i kontrollojë, kështu që ajo lufton për t’u bërë personi më i fortë dhe më i pandalshëm.
Të tjerët mrekullohen me energjinë e saj të palodhshme dhe qëndrimin e saj “kurrë mos thuaj kurrë”, por ata nuk kanë parë ose nuk e dinë është çmimi që ka paguar për të krijuar vullnetin më të fortë në zjarret më të ashpra të jetës.
E megjithatë, ajo mbetet e patrembur nga betejat që tërbohen
gjatë gjithë jetës së saj.
Me plot vërtetësi mund të themi se është më shumë se një e mbijetuar, ajo është një luftëtare e hekurt me një zemër prej ari.
“Ajo dashuron me pasion, jeton intensivisht dhe nuk do ta pranojë kurrë dështimin si opsion, por në brëndësi të vetes së saj gjithmonë do të ketë ato kohë të qeta që bota nuk do t’i shohë kurrë…”
Kur kjo grua shpërthen, qan dhe shpërbëhet.. edhe nëse për disa momente të shkurtëra.. përsëri mbledh forcën e saj dhe vazhdon sfidën e radhës.
Por po aq shpejt sa lotët bien, kompozohet dhe ndez atë zjarr që mbush venat e saj.
…..Nuk kishte lindur luftëtare, por mësoi të forconte forcën e saj në flakët e jetës.. nuk kishte kurrë zgjidhje tjetër, jo vetëm që kaloi nëpër zjarr, por u bë.. e fortë, krenare dhe e vendosur në rrugëtimin e saj….
