Ngadalë behari mbushi gjithçka,
zemrës time i mbanë vend për asgjë tjetër,
vetëm ai që zuri hapësirë në të,
këndell fushën, lumin, malin.
O poezia ime, por spërkate
me gjak altarin!
Dhembje të forta më shkaktojnë këto blerime
se diçka, si asgjë dua, por ç’e do,
kur nuk e kam pranë.
Karrem jam e peshk jam që më zë grepi,
por vetëm për zemrën që në zemër kam.
O poezia ime, por spërkate
me gjak altarin!
