ATË QË S’NA DO, E DUAM
Atë që s’ na do, e duam,
Dhe atë që na do, e largojmë,
O dashuri, Perendeshë e verbër,
Pse na bën të vuajmë kur dashurojmë?
Me mendja ditëve kërkoj detin,
Diellin në dallgë ta mbys,
Dhe në ditë e neserme, vetë Zotin
Diellin të ma kthej do ta lus!
Më sheh fsheh, tinzisht, dashuria,
Sikur do më thotë- Pse nuk vjen?
O lojë e pamëshirshme e Erosit
Në ç’greminë do më hedhësh këtë herë?
Do largohem këtë rradhë larg prej teje,
Oqeanet do jenë mes nesh,
Dhe e di se mungesa jote
Do më bëj të qaj e të qesh!
ATË QË S’NA DO, E DUAM
Atë që s’ na do, e duam,
Dhe atë që na do, e largojmë,
O dashuri, Perendeshë e verbër,
Pse na bën të vuajmë kur dashurojmë?
Me mendja ditëve kërkoj detin,
Diellin në dallgë ta mbys,
Dhe në ditë e neserme, vetë Zotin
Diellin të ma kthej do ta lus!
Më sheh fsheh, tinzisht, dashuria,
Sikur do më thotë- Pse nuk vjen?
O lojë e pamëshirshme e Erosit
Në ç’greminë do më hedhësh këtë herë?
Do largohem këtë rradhë larg prej teje,
Oqeanet do jenë mes nesh,
Dhe e di se mungesa jote
Do më bëj të qaj e të qesh!
POEZI NGA
ATË QË S’NA DO, E DUAM
Atë që s’ na do, e duam,
Dhe atë që na do, e largojmë,
O dashuri, Perendeshë e verbër,
Pse na bën të vuajmë kur dashurojmë?
Me mendja ditëve kërkoj detin,
Diellin në dallgë ta mbys,
Dhe në ditë e neserme, vetë Zotin
Diellin të ma kthej do ta lus!
Më sheh fsheh, tinzisht, dashuria,
Sikur do më thotë- Pse nuk vjen?
O lojë e pamëshirshme e Erosit
Në ç’greminë do më hedhësh këtë herë?
Do largohem këtë rradhë larg prej teje,
Oqeanet do jenë mes nesh,
Dhe e di se mungesa jote
Do më bëj të qaj e të qesh!
POEZI NGA ALMA JAKU
