POEZI E ZONJËRI
Pse, o zot ,s’më bëre dy???…
Njëra zonjë për shtëpi, tjetra “ bridh “ me poezi…
Kur më rrëmben poezia , tym e flak bëhet shtëpia…
Kur më mban “ lidhur “shtëpia , thikë “ të prerat “ poezia…
Pse, o zot në ” një ” përzieve , poezi e zonjëri?…
Kujt t’ia prish e kujt t’ia ndreq ???…
Të dyja janë shenjtëri!..
