“Si miza jemi
Nè trup ti futemi pa ndjere..
Frymen tu bllokojme
Kulçedrratn e madha ti asgjesojmè”….
Ne malin e larte ne fusha me bare… filizat e rinje ne pranvere porsa kishin dale ..
Nje kulçeder e madhe vendin e zaptoi, me gjakun e harabelit gjakun e vet zèvendesoi.
E piu…
e thithi…. qumshtin e bletes..
Ujin qe rrithte nga mali kulcedrra e shteroi..
Lengun e drurit ajo e piu…
Gojen e kishte si shpella e Ariut…..
Nje dite…
Gjahètaret u mblodhe me çifte copa copa e coptuan..
Gjithe vedi mori ere..
U mbush me skiftere….
Toka u njollos…
Vendi u infektua… mishin sorrat e kafshuan…
token dhe detin ato infektuan…
-Kishte shume shpirta zoti diellin dhe shkembin leshoi e
coptoi…?
Kulcedrra te mos egzistoje…
Se tè gjitha gjallesat s’mund tè rrojne…..
Si fantazme i thithte
Me goje te madhe ajo i gèlltiste …
Ne stomakun e madh kulcedrra i thithte..
Sèmundia shekullore
Si kulçedrra po na hane..
burimet.. vendin po zaptojne…
Çohuni …..
Kulcedrren e madhe
Ta Azgjesojme …
Si miza jemi hajte ta pickojme…
Ti thithim ajerin mos e lejojme qe ajo te na zaptoje………
