Te varri pa muranë
Kur vizitoj tëndin varr
Zemra nga vendi don t’më dal
Se në këtë varr pa muranë
Një grua e madhe n’të pushon.
Dheu nuk t’është shembur
E ende nuk je tretur
Dhe qëndron aty
por dhe në kujtimet tona
Se ishe një grua e pa epur.
Ende jetojmë me ty,
por jo dhe fizikisht
Ti o Nënë fisnike
Ne mendjen e zemrën tonë
Nuk hiqesh për asnjë çmim.
