Ne tingujt e kitares melodia me frymezoi
E me fjale te embla zerin seç ma zgjoi.
Pertej hapsires, zerin tim e çoi
Sa zemra ime, nisi te këndoi.
Ajo freski e detit qe ishte pa përtim
Luante rreth meje dhe me plot gezim.
Sa dhe une prane saj ndihesha e plote
Nuk kishte asgje mangut mos ta doje fort.
Nuk doja te largohesha nga ai vend i bukur
Me dukej sikur isha kthyer ne nje flutur.
Ndihesha e lire edhe pse aq pak
Sa zemra nuk me bente qe te ikja prapë.
