Kam nisur t’i flas tokës gurit
Me një kërkesë kohën e artë
I hedh fjalët si topa bore
Të shkrijnë tokës gurit drizave
Ani mirë pak lagështi iu bën mirë
Toka premton të korra të mira
Guri të thërrmohet ca nga ca
Drizat si paralajmërim katrahure
Ndihmuar nga erërat tymi
Si dhe nga ky shi i ngadalshëm
Babë sot shiu më shton pikëllimin
Kujtimin për ty Babë
Tek i shkund pluhur përrallash
Më vjen veshëve një korale
Mes shushurimës së shiut
Të njëtrajtshëm
Një zë i ëmbël jehon qartë
Është zëri yt Babë o Babë
Që shkrihet me kor heronjsh
Po Babë ti me Gjyshin
Jeni kori i kujtesës sime
Me folni pak edhe për krenarinë
A kthehet gjjthçka që ikën
Mos më thuaj jo
Babë o Babë
Kurrën e kurrës pritja nuk vdes
Se Ti gjithçka më mësove mirë
Edhe të di si të pres
Si t’i flas tokës gurit
Kohës që Ti ma le trashëgim
