E permbyten shirat e prillit.
Shpresa e verber, u zgjua kur te pa
Tu dha , i besovi fjaleve te tua.
U dogj e u rrezua ne zjarr!
Ne nate!
Me morri malli,
Nata e fshehu lotin,
Te humbi dhe ty.
Nje foleze e vogel trishtimi,
Me perkedheli, ne shpirt.
Zvaritesha lendines enderuese,
Te gjeja sado pak shpetim!
E ikur!Ditet e mia veshur me te bardha,
Kur te kem ikur, ndiqi neper re,
Aty do ledhatohesh prej pikave tè shiut ,
Se qielli i zemres kur nuk fle !
