Nëpër net,
dëgjoj rënkimet e tokës,
zërat e farërave që çajnë dheun e ngrirë.
Shpalosja e rrënjëve dhe kërcitja e degëve
janë të njëjta.
Mbi to,
qielli i madh vizaton madhështinë
dhe pikturat e reve.
Tavani im, mban skena të pikturuara
nga ëndrrat e mia të papranuara,
nga dëshira pa inventar dhe pasione ajri.
Nëpër malet e larta, lisat, të butë e të egër, përleshen me erërat.
Prek errësirën rreth meje dhe ndiej praninë tënde si një batanije të ngrohtë mbi trupin tim.
Zgjimi nga letargjia
i tremb merimangat e dimrit,
duke ndezur aromat.
