Po ndonjë herë ndodh
Që në heshtje të thuash të dua
Dhe disa fjalë të ëmbla shpirtërore
Fillojn e dalin pa pritmas..
E ulur vështroj nga dritarja
Ashtu duke menduar
Hedh vështrimin tek një prrua”Vërtet”?
Dhe mendueshëm them për kë grua..?
Se çdo grua jeton me fjalë të bukura dashurie
Të dëgjosh fjalën “të dua”
Është diçka e bukur
Po,kur të del dhe nga buzët e tua..
Kjo fjalë është më e bukur”të dua”
Të bukurën e duan
Se ajo shpirtin ma gëzon
Zemrën ma ndriçon,e jetën ma lumturon..
Ashtu e heshtur në mendime
Por dhe çdo gjë nga mëndja mundet të ndryshoj
Kur ndërgjegja e njëriut
E din bukur se kur të përcaktoj..
Vërtet të bukurën e dua
Se ajo lumturin ma shton
Sa herë kur për kohën mendoj
Them se sa shpejt jeta na kalojë..
E dua të bukurën
Se ajo dashuri më falë
Se në heshtje më fjalë
Thuam të dua veç ty..!
