Sa e sa herë e kam ndi këtë shprehje: “Secili prej jush…”
Zor a? Jo bash lehtë… Koxha rand me met si hut, tu kqyrë sa poshtë bjen njerëzimi.
Na ndodh koxha shpesh me e pa që njerëzimit i kanë hupë koxha vlerat… e ti veç kqyr seri, deri kur ju shkon kungulli mbi ujë.
Sa shpesh nuk arrijmë as deri te kontratat e rregullta n’Kosovë…
Hala e kom para ftyre njonin, kur me nerva m’pat thanë:
“Me këto men, kurrë kontratë s’ki me mrri…”
E kish pasë të drejtë…
M’duhet me i ndrru met. Me i gjet do hua n’internet… n’parukeri… nashta edhe naj Botox bon punë. Besa, me çelë edhe naj Snapchat a naj TikTok, nashta dhezi…
Po, po… me dalë njeri prej vetes. Me u bo mumie. Mos me guxu me çelë gojën që je njeri…
Evvv… ç’m’u kujtua Hitleri…
Krejt spiunat i kam pagu… shqiptarët kanë ardhë gratis.
Tash, kur t’ia nisin patriotat me folë secili sa e don Kosovën deri te dera e shpisë vet… kaq ka zemër me dashtë atdheun, vatanin, vendin e çka po di unë…
Nejseeee…
Ky patriotizëm ish dashtë me konë n’gjak, n’ndërgjegje, në trurin egocentrik që dita-ditës nuk sheh ma larg se hunda…
Sa mirë që i kam këto shkronja shqipe me shkru prej zemrës…
Se zemra o krejt gjak…
E gjaku kurrë, kurrë nuk bëhet ujë.
