Ti “dehesh” nga kujtimet
Zbut dhimbjen me alkol.
Përzen qetësisht mendimet
Dhe s’don as me më fol.
A thua ta kam fajin
Për ndjenjën që po rritet.
Tek sheh me një vështrim,
Mërzitja tashmë pritet.
Nuk di si të ta them
Dhe vuaj krejt si ti.
Më trisht kjo gjëndje e nderë,
Sa”tremb”kjo dashuri.
Ka një milion arsye
Që më largojnë prej teje.
Në s’më kupton sot fjalën
Shpirti flet, ndaj ndjeje.
