Ti je e brishtë të duash
pa patur dritë
pa lot në sy,
pa sill ndërmend!
Dhe së përpjekmi
në qiell e tokë
është gjithë kjo botë
që s’të bën vend!
Se janë do net
që hëna msheftas
shaminë e ëndrrave
e ka mbulu.
Ti ndash gjuj kryt
e ndash gjuj zemrën,
Ajo ka prit
me vjeshtë me shku.
