Sa qejf e kam verën
Është pija e dashurisë
Nuk të mashtron me dehjen
Por të lumturon ndjesinë
Është e ëmbël si nektari
E mar nga vreshtat me rrush
Në tryezë është diamanti
Që ja var të dashurës nën gush
Kur nga buzët zbret në stomak
Përplaset gjuha me qiellzën
Kërkon menjëherë një puthje flakë
Nektar lulesh ti japësh buzës
Ku ta gjesh nektari tani vallë ?
Tani duke pirë verë dhe meze
Ja ku e ke o djal përballë
Nga petalet e buzës përball e kë
Verë puthje kthehet nektar lulesh
Ku dhe vetë lulet do e xhelozojnë
Kaloni verën që pini mes puthjesh
Se vera dhe puthjet do tju lumturojnë
