E mbyllur në një fushë të minuar,
kur shpirtin fatit ia dorëzova,
zemra digjej nga malli,
t’i shoh edhe një herë sytë e tu.
Nata filloi fushën me errësu,
një za dëgjova nga larg,
ishte zani yt.
Erdhe nga ai mallkim me m’shpëtu…
Në një botë të panjohur,
krah teje gjeta bekim.
