Kur prangoset fjala!!
( e botuar në librin tim Toka që mdha emër)
Kohët ndryshuan por bashkë me tè dhe njerëzia..
Edhe fjalën që nxjerr nga goja ta zè zilia..
Kēshtu u bë jeta dhe njerëzia përdhoset..
Zilia për karrierë dhe fjala tē prangoset…
Mania për famë e mbyti sot njerēzinē..
Në kurora mëkatesh mbytur duan të bëjnë vepēr..
Nē falle inatesh e zhytēn sot fjalën dhe poezinē..
Fjalës ku sia dijnë vlerēn e humbën nē skëterrë…
“Analfabetët ” që luftojnë për pushtet fjale u zgjuan nga gjumi..
Gjithçkaje tē përdhosur e vlerat i vunë përfundi..
I vejnë vetes tituj pa lexuar as abetaren..
“Pazaresh budallejve” e lēshojnē vepren dhe fjalēn..
Nē inate kobesh u thurën sot vargjet e shkruara..
Llom e bërllok e banë letērsine e degraduan..
Të etur pèr të bërë keq nyjesh të lakuara..
E keqbērësve tē ligë qè hedhin gurët të maskuar..
Në rrjetë të merimangave mundojnë të të mbèrthejnë…
Por se shpejt iu del falli i .mashtrimit dhe kalben për tokē..
Shqyejnë dhëmbet ujqërit mish korbash ku gjejnë .
Mbjellin lotë e korrshin dhimbjen më të fortë të mjerimit…
Mjeranët qyqarè qè hiri i fikjes shpejt do ju bjerē..
Allishverisheve një ditë ju skadon afati..
Helmi i manisë që brenda të ligut zierë..
E atëherë do ju plasè shpirti e do ju pritet mandati..
.
Karriera nuk është forcë..urrejtje inatë apo krushqi..
Nēse se meriton ska lavde me hatēr ..
Hedh grepin keqbërēs sa të kesh fuqi…
Por në fund çdo urryes është zhytyr në baltē…
