Hëna me dorën e saj të bardhë
E shtyn perdën e reve të përflakura
Që ta nxjerr në pah fytyrën e argjendtë
Ti kishe harruar dritaren pakëz të hapur
Shiheshe duke lundruar në detin e ëndrrave
Si barka me vela të plasaritura
Një puhizë pranverore
Që depëtonte nëpër dritaren e hapur
Ta miklonte fytyrën mollë të kuqe
Ku ta di se ku kishe tretur në.ëndrra
Apo mos ishe duke dëgjuar melodinë
E vargjeve të këngës së pakënduar
Ndoshta ishe duke përcjellë në ëndërr
Vallëzimin tim me hijën tënde
Në një aheng imagjinativ
Ndoshta dikush nga të.pranishmit
Dë të thonë se i paska shitur poeti
Por ani, le të thonë çfarë të donë
Me rëndësi është në ëndërr
Dora jote është në dorën time
E vallja le të marrë krah.
