DRINI I KTHYER NË DRITË
Punoj në hidrocentralin e Komanit
Ku Drini kthehët në energji!
Marr peizazhet e grykës së malit,
Dhe i derdh në letërsi…
Unë vij nga dega e gjuhës shoqërore
Për vargun e lirë e të rëndë,
Drini rrjedh mes malesh gëlqerore
Si nga rapsodi një këngë.
Dhe tingujt ia kumbon gjiri i ngushtë
Dhe rrjedhën ia vështroi përditë,
Nga kullat e ekuilibrit, mbi Gushtë
Drini, kthehët në dritë!
Rima, rrokje e metrikë, vën përpara!
Hyn, e nga turbina del shkulm,
Rrokulliset, vazhdon e s’ndalet vala
Më me vrullë e sulm!
Tamam si metafora në sfond alegorik
Buron energjia e padukshme!
E para: Labirint i stilit estetik…
E dyta: E dhunshme!
