1.M’ka marë malli
Diku nisi me fol legjenda
E ketëj nuk zihet vendi vend
Disa thonë se i ka ra mortja
Kinse dy pika shiu prekën
Unë nuk flas ma më gurin
Ka kohë që mori hark tjetër
E shoh sirtarëve si ngjitet
Gjurmët ja pata dhanë amanet
Nuk e di kah vjen ky mall
Njerëzia paska Halle
Medaljon ishte secila etapë
Kur emrat heshtin nga pendimi
Akoma ja mbaj mend shikimin
Si për dreq kjo zemer butë
Sikur ta kisha një hekur
Si permendore ta mbaj lotin
Ngrirë në secilën leter të shkruar
Ku jeta nuk qenka tjetër Pos harresë
Por…. për inat paskam mallë
Sepse Sfinksi dëshiron të vdedë.
2.E dhimbshme
Ti ikën rrugës së fjetur;
Unë trastës pa medalje.
Të shoh që shton çmimet,
Tek ia hedh një valleje
Për një Zero ma tepër
Zemër;
Zerot na çojnë në zerO.
Aty Ku e gjitha fillon
Prapë ti ngel dhe falë kalimtarin..
Tek mbetë kujtesë pa neon
Unë ngrij në Janar
Që nuk pres ma kthimin.
3.
Nuk beson
E marrë lapsin të qendisë
Xhamadan flamur apo ide
Ti hedh pluhur heshtjes time
E unë akoma qesh thuajse luaj
Nuk kam ditur kurrë ta lë rrugën
Aty ku fund e krye niset zhurma
Kambana jote fillojë sërish
Nuk pata më as kureshtje të shoh
E lërë me llafet e tua me korin
Tashmë kanë marrë edhe dirigjent
Pijanecet moti i ka dehur deshtimi
Çdo ditë vritet liria jote e imja
Sepse bota është ylber pa shi
Paska festë madje kam dilema
Rri zgjuar ylli im polar i bukur
Fshehur çadrave pa ditur adresen
Tashmë do këndoj këngen e re
4.KAM NIS ME HARRU
Vitet paskan marrë emra
E ti kot troket maleve vetëm
Liria kushton aq sa paguhet
Ashtu ma mësoj gjyshi hero
Nuk ke si të jesh ndryshe
Kur çdo ditë lexon Lahutë
Ama të Malsisë së Madhe
Këtej është ndryshe zemër
Dita ja nis bukur me vargun
Krahët nuk t’i ktheva kurrë
Nuk doja ta tradhtoja veten
E di tashmë kah lind Dielli
Ai i imi që aq shumë e prita.
5.Një emër gur
Nuk kanë të sosur udhët e tua
Kryefjalë e lirisë time
Kalëruar laps e shkrime
Jermërova disi përgjumshëm
Sapak të më thyhet zhgënjimi Ndezur shoh emrin në gur Lapidari im i lotit që thur
Dejtë e botës që rrjedhin gjak blu
Shfleto sirtarin e kujtimeve
Aty do gjesh emrin provë
Që do të thotë duhet pritur
Tek thinjat stolisin emrin
E mua përmallshëm po më ik fjala
6.
Mos shkruaj
Tento të mbledhesh valen e detit
Përqafo zenitet e fundit fjalë
Mbylli sytë të harrosh imazhin ma të bukur
Andej kah niset itenerari radhes mungesa
Mate fjalën dhe kafsho heshtjen
Mos shkruaj lapidarët e humbjes
Belaja e fundit pa premtime fjalësh
Gurit kush i paska dhënë dhurata
Ma butë se fija e borës
Nuk gjeta tjeter emer
7.
Jo
Portës që hap kuvende
Manastiri pa kund dritare morti
Trimat lënë armët kur duhet
Pushkë revole shpatë
Sipas epokës
Sepse të luftosh me heshtjen
Është krejt tjetër gjë
Qyshkur një ëndërr e keqe më përsëritet
Një si mbyllje hermetike në vetvete
Edhe pse sytë i qeshin vetmisë
Herë çiltër herë me grimasa
Jo jo dhe jo
Nuk e ndal kurrë shkrimin
Duhet falur edhe veten
Se vetëm kështu arrihet fundi
Që je ti
Mos më thuaj jo
8.Më nuk shkruaj
Të gjithë në këmbë himni filloi
Kohë ceremonie flamuri e nderi
Unë strukem pamjesh ekrani
Sa kohë që ndjenjat ngulfatin
Dhe ja tek del fytyrë e humbur
Tek fillon ta zgjojë kujtesën
Nga të ik me vrap
Të mos gënjej botën
Pastaj dhe veten
Rri qetë shpirt i bardhë marsi
Nuk shkruaj më për gjethet
As kur vjeshta ime të vijë
Mos u merakos nga pranvera
E di kujdesi im do të të mungojë
Këngët i do dhe mbreti
Si dhuratat pa fund
Mbretëro të lutem letrave pa fund
Tek ngrin imazh dimri
Lulëzon syth pranvere
Midis lotësh asnjëherë laraskë
Edhe pse ta vodha heshtjen
Që e ke me aq plotëni
Jo më nuk do të shkruaj
Pas himnit mjafton duartrokitja
Të zgjojë atdheun
Në secilin nga ne
9.
Kërkim
Lart doli hëna
Poshtë një luftë hienash
Fillon ndryshimi
Mendësitë anash e anash
Vetes nuk i mjafton uni
Ti qiri i pashuar shpirti im
Diku tek qesh fryma bukur
Tek sillet bota njëjtë
Edhe pse lart hëna
Edhe pse poshtë hienat
Me mua me ty
Luftës pa mua pa ty
Histori pas historie
Tek lumi tek fusha tek mali
Nuk do të ulim kokën trishtushem
Gëzuar t’i themi vetes dehur
Pa i zbrazur gotat e jetës
Një gëzuar për ty
Me mua dikund
Në kërkim
