Ne qiellin gri
ku rete lundrojne mbi yje
ti syte e kalter
perpelit e buzeqesh
Mbi qerpiket e tua si thengjinj te zinj,
trokasin te voglat pika shiu
pastaj ndalen te te puthin embel
petalet ne buze
Dhe hapen petalet
si shpirti ne drite
ku cdo grimce e saj te perkedhel
si nje lule e njome
Mandej te te fshijne lotet e qiellit
buzeve te tua
nden aromen e kendshme
te vajzerise
E ti vallezon me koken lart
drejt qiellit te mjergulluar
si perla te fshehta dhembet e tua
ne nje kopsht te lulezuar
Ndersa pikat e ftohta te shiut
flasin me feshferime, pik-pik
si nje perralle e fshehur
mes simfonise se natyres.
