Ka nje emër që s’e them dot,
më rri në gjoks si zjarr i ftoht!
Fillon me D, më merr pa zë,
më le pa gjumë, më lë pa ne.
Trishtil, Trishtil në zemrën time,
zog i vogël me plagë kujtimesh.
Fluturon, bie, s’gjen dot shteg,
tek ti nis, tek une vdes.
Të desha qetë, pa fjalë, pa zhurmë,
si dritë e fshehtë në mes të humbjes.
Ti ishe afër, por s’më preke kurrë,
si një endërr që s’bëhet e vërtetë kurrë.
Trishtil, Trishtil në zemrën time,
zog i vogël me plagë kujtimesh.
Fluturon, bie, s’gjen dot shteg,
tek ti nis, tek unë vdes.
Tani je kujtim që s’dinë të ikë,
një plagë e butë që ende më fikë.
Dhe unë jam zemra që ende pret,
një Trishtil që s’kthehet vet.
