Sa emër i rrallë emri Shqipëtar
në gjurmët e tua
Ylberi të ka fal shtatë ngjyrat e bukura që të japin dritë
Në valët e jetës
Në trung të lashtësisë
Shkëlqimi lartësohet në shekuj të lirisë
mbi valët e jetës mbart emblema trimërije
me lulet e jetës
në trung lashtësie
Sa shumë në breza vështirësi ke kaluar
Sa shumë trimëri
në deje është shkruar
Sa bijë e bija
me gjaku u mbuluan
Me gërma të arta
Historia shkruar.
Ti je diell i ngrohtë
edhe kur bie shi
Për ç”do Shqiptar
Që gjaku u vlon në gji
ti je dielli im
në dimër dhe verë
Në shpirtin tim
unë ndiej vetëm pranverë
Emrin tënd e nderon ç”do Shqipëtar nëpër
botë
Qoftë
i mallkuar kurbeti që të mbush me lotë
Nuk ka fjalë më të bukur që të vlon në gji
Fjala Atdhe që më djeg malli dashuri
Pa ty Atdhe
jam si një natë
pa hënë
Më rëndojnë plagët
Kur mohoj emrin tënd
ku u rrita me krenari dhe ku piva gjinë
Aty ku Shqiponja fluturon mbi shkëmbinjtë
Ju bij dhe bija që ini nëpër botë
Mos harroni gjuhën Shqipe
se është shumë e ngrohtë
Flamurin kombëtar ta kemi në gji
Në ç’do cep të botës
Flisni Shqipëri .
