Mos harro ,ti ,o njeri !
Të kujtohesh nganjëherë .
Se s’do t’jesh gjithmonë i ri ,
Të gjitha stinët s’janë Pranverë .
Duhet thënë për hir t’vërtetës,
Fushë me lule s’qenka jeta.
Ti vetë mbillja ,lulet ,jetës ,
Udhët e saj nuk janë të lehta .
Se ka ferra e trëndafilë,
Në çdo hap ku të çon jeta.
Kur t’i mbledhësh ,zgjidh e lidh !
Të mos vyshket kurrë buqeta .
