Sot sjellim një ide të bukur që vjen nga Shkodra dhe meriton të përqafohet kudo ku jetojnë shqiptarë:
“Kur lind një vajzë, le të mbillet një pemë.”
Një vajzë rritet dhe bashkë me të rritet edhe pema e saj, si një kujtim i gjallë i ditës kur erdhi në jetë.
Një ide e thjeshtë, por me një mesazh të madh për jetën, natyrën dhe të ardhmen.
Le ta mbështesim këtë nismë dhe ta kthejmë në një traditë shqiptare.
Një vajzë – një pemë
Një lindje – një kujtim për të ardhmen.
KUR LIND NJË VAJZË, LE TË MBILLET NJË PEMË
Një ide e lindur në Shkodër që meriton të bëhet nismë në gjithë hapësirën shqiptare
Ka ide që dëgjohen dhe harrohen. Ka edhe ide të thjeshta që të bëjnë të mendosh: Pse të mos e bëjmë?
E tillë është ideja e zonjës Uarda Gjekaj nga Shkodra:
Për çdo vajzë që lind, të mbillet një pemë.
Një vajzë vjen në jetë dhe një pemë mbillet për të. Ajo rritet, pema rritet bashkë me të. Pas shumë vitesh, vajza mund të kthehet te pema e saj dhe të thotë:
“Kjo pemë u mboll ditën që unë linda.”
Një kujtim i thjeshtë, por i përjetshëm.
Nga mendimi te veprimi
Kjo ide të kujton një mendim që i atribuohet Nënë Terezës:
“Unë e vetme nuk mund ta ndryshoj botën, por mund të hedh një gur në ujë dhe të krijoj shumë rrathë.”
Ideja e Uardës e sjell këtë mendim në jetën e përditshme.
Një fidan është një veprim konkret. Një familje mund ta mbjellë. Një komunitet mund ta përqafojë. Institucionet mund ta mbështesin.
Dhe kur bëhen shumë, krijohet një traditë.
Pse të mos bëhet një traditë shqiptare?
Pse kjo ide të mbetet vetëm në Shkodër?
Pse të mos shtrihet në Tiranë, Prishtinë, Pejë, Prizren, Gjakovë, Ulqin, Tetovë, Preshevë e kudo ku jetojnë shqiptarë?
Nuk kërkon shumë: një fidan, një vend për ta mbjellë dhe vullnetin për ta bërë.
Bashkitë dhe komunat mund të krijojnë hapësira. Familjet mund ta kthejnë në një traditë të tyre. Shkollat, shoqatat dhe komunitetet mund ta përhapin.
Kështu, lindja e një vajze mund të shënohet edhe me një dhuratë që i mbetet asaj dhe mjedisit.
Një ide që kërkon të bëhet realitet
Ndoshta nuk kemi nevojë gjithmonë për projekte të mëdha për të nisur diçka të mirë.
Ndonjëherë mjafton një ide e qartë dhe dikush që guxon ta thotë i pari.
Uarda Gjekaj e hodhi këtë ide në Shkodër.
Tani ajo mund të bëhet më shumë se një ide.
Le ta diskutojmë. Le ta mbështesim. Le t’i krijojmë kushtet që të zbatohet.
Një vajzë – një pemë.
Një lindje – një kujtim për të ardhmen.
Le ta nisim nga Shkodra dhe ta çojmë kudo ku jetojnë shqiptarë.
Le ta bëjmë këtë ide traditë.
Le ta mbjellim të ardhmen.
