Në prill, edhe toka thith aromë lulesh,
Kur çelin si në përralla lehtë mbi dhe,
Pranvera ringjall parqet me lojëra e blerim,
Edhe botës i jep buzëqeshje të re.
Nga lart dielli derdh rrezet me ngrohtësi,
Mbi sythat që hapen vërdallë
Në heshtje çelin gjethe të reja çdo ditë,
Lulet e prillit festojnë pa zë pa fjalë.
Ngjyrat shkëlqejnë cep më cep,
Si piktura të këndshme pambarim,
Natyra me lloj-lloj ngjyra stolirur,
Shpirtërat mbushen me gëzim.
Të qeshurat e fëmijëve si cicërima zogjsh,
Nën qiellin e kthjellët e të kaltër,
Të rinjtë qëndrojnë hijeve në parqe,
Me hapa të lehtë, dukje të bukur e të pastër.
Të moshuarit rrinë në rrezet e ngrohta,
Me zemra të lodhura, shpalosin kujtime,
Eh, pranvera prek çdo ndjenjë njerëzore,
Ringjall jetën me mall-dhimbje e gëzime.
