Rrugëtuan fjalët me heshtjen tënde
Thuaje njëherë atë emër
Që edhe mund të quhet dashuri
Po ti ke harruar kodin e dryrit
Sikur të thyhej ai qelq a gur i çmuar
Që ndrin në dorën tënde
Ktheju eklipsit tonë njëherë
Njëherë e gjithmonë
Të nisim mëngjesin duke i treguar ëndrrat
T’i shpjegojmë qetë-qetë
Ti të miat
Unë tuat
Mos i ik shikimit tim të zjarrtë
Mos lëviz duart
Mos e zgjat gishtin tregues drejt buzëve të mia
Ta njoh mollzën tënde
Plot delikatesë
Tek shkëlqen ai gur Besë
Të vijnë pastaj fjalët flakë e zjarr e prush
Dy sy le të bëhen katër sot
Një natë pa yje nuk është natë
As dita pa diell nuk është ditë
Pres të shpërthejë heshtja me puthjen tënde
Rrugëtimit i vjen fundi
Kur thyhet durimi
Marigona Kelmendi-Si ta flakësh frikën
TË NGJASHME