pak këndim që po m´a quajn të ndaluem)
Shqip kâm èmën e mbièmën,
shqip kâm gjak dhe kâm gjen,
rrâjtë e mia mbjellun n´zemër,
fill pa fund, den baba den!
Unë flas shqip n´g´juhën tème,
fjaltë má t´hershme të njerëzimit,
fill´ mbi rrâjtë e nj´asaj pème,
nga pellazgu n´djèp t´qytetnimit!
Shqiptar jâm me be dhe rr´fe,
feja jème âsht etike,
asgjâ mbi Komb e mbi Atdhe,
besim dhe fe n´rrâjë ilirike!
Besoj n´Diell, n´Tokë, n´Dashuni,
i kâm frymëmarrje, i kâm jetë,
Zoti jèm âsht Mirësi,
Shqip i flas e Shqip më flet!
Nuk më duhet një besim tjetër,
aq ma pak një i huej,
kam një Zot, n´lashtësi t´vjetër,
n´besim tèmin, me të s´luej!
