Ti që mburresh e veç pari kërkon
Helmin e zhdukjes kërkon të pish,
Pa ditur që veç veten sundon
Pa ditur ku do të mbërrish
Ti që do vetëm piedestalesh tē ngrihesh
Pa ditur nga ke gjurmët,
Vetesh do të gjesh vetëm zbrastësitë
I mbytur në humnerë të humbjes
Ti që turmash ulëret për lavdi
E nuk sheh nga vjen,
Nga vetvetja shpejt do marrësh arrati
Pa të mbetur as nam e as nishan.
