Mëngjeset janë përherë e më të zhurmshme
Dhe mbrëmjet ;fije shkrepësesh në kuti
S’bën për mua asgjë e këtushme
S’bën e atjeshme gjë për ty
Shtrihem në limanin e trishtimit tënd
Dhe hesht
Mendoja se përbëhesha prej diellit të ditëve të tua
Por paskam përfunduar në linearin e hënës
Koha ikën
Ne jemi barka dhe hëna e braktisur në det
Kur bie mbrëmja
Ndihmojmë njëri-tjetrin të mos na përfundë uji i vjetëve…
