JAM. PRANVERA… HAPMA. DEREN !”
Te prisja, me the…
Me erdhe si nje trendafil mbi dhe’..
Pranvera e joshur nga dehja jote..
te solli ne endrren time perhere…
Qendro tek une…mos u largo !
Derisa te njoha…
nuk me duhet sa buze ke puthur. me afsh…
Sa trupa ke shtrenguar me zjarr…
Sa sy u pergjeruan per TY…
Sa lote u derdhen mbi Ty !
Jooooooooo…Nuk me duhet !
Per TY…isha thjeshte nje puhi…
Perkedhelja trupin tend ne vetmi ..
” Jam PRANVERA…hapma deren !” Trokita dhe erdha tek Ty
Zeri yt…
Cucurin fjale….
Varkat tallazen…
Dora jote perkedhel limanet…
mes zerit tend magji…
Deh rrjetat e peshkatareve..
ardhur nga gjuetia…
Yjet i zbret ne toke ..
dhe me Henen embel kuvendojne…
Feshferime vjeshtake…
fllad pranveror…
Ai zeri yt…magji… Sa embel me ledhaton..”
SHIKIMI. I. PARE… NUK. HARROHET. !!
Kur ne te dy u njohem..
syte ndriten..
zemrat u drodhen…
buzet thane :” PO”
Shikimi i pare nuk harrohet !
Por, me mall kujtohet ..
” Te dua “_ thame ne nje goje …
Dhe une s’ munda te belbezoj !
Vuiste deti nga dritherima jote…
Valet u ngriten ne lartesi…
Epshi yt i coi lart ne qiell…
Kur me the :” Te dua “, perseri !
E thitha nektarin nga buzet e tua…
Si mushti ne gusht… prush…
Trupin e sperkata me aromen tende…
Te ndiej sikur te kam prane dhe fle me endje !!
” BEJENI. DIMRIN. ACARR…..PRANVERE !”
“Ah, sa do te doja Ajsbergun e larte ta kaloja…!
Ta shkrija …ne det me valen ta bashkoja !”
Mbi toke e lire te kerceja bashke me Njerezine !
“Te fluturoja ne qiellin e pafund !
Aty ..me yjet te isha dhe UNE !”
Lundroni, o Njerez mbi valet e lumturise !
Kerceni tok valsin e dashurise !
Bejeni ” dimrin acarr ….pranvere !”
T’ju bekoje ne paqe …
ZOTI dhe njehere !
