E zezë pis, si pendë korbi kjo mesnatë ,
Gjumin një ëndërr fatlume ma prish ,
Ti vije drejt meje me po atë buzëgaz ,
Çjerr qiellin pa anë me butësi e grish.
Zhurmshëm bubullimat e lodhin sot qiellin ,
Ti vjen e më thua , bijë frikë mos ki ,
Për ty do jem gjithmonë rreze dielli
Dhe më puthe në ballë si dikur fëmi.
Feks një vetëtimë e përflakur , e zjarrtë ,
Ma prishi të bardhën , të paqtën ëndërr,
U hutova dhe sdija ku të kërkoja atë cast ,
Përsëri e gjitha u kthye në një zhgjëndërr.
Ky shi i rrëmbyer i kësaj nate ,
Kur qielli flakëruar është kudo ,
Ma prishi magjinë e ëmbël këto caste ,
Edhe pse tu luta , BABI MOS SHKO.
I mbylla sytë , sa doja të rikthehesh ,
Ti futesh times ëndërr edhe pak çaste,
Me dashuri papuli im të më dehësh
Pafundësisht kjo natë do doja të zgjaste .
Ehh , shkove buzëqeshur ashtu si gjithmonë ,
Përshëndet me dorë ,veç zërin ta kam harruar,
Mallkova shiun e kësaj nate të vonë ,
Që ma prishi ëndrrën dhe prap më la malluar.
BABI , ti ishe dhe mbetesh idil dashurie ,
E vetmja dashuri sublime që kam provuar .
