Si statujë mbi shkëmb pelikani, i mekur,
Me qytetin që nga brinjët shkulet,
Me gëzhojat e zbrazëta, degdisur,
Frymën që kurrë nga pas s’i bindet…
Një fill i bardhë mplekset me flokët e mi,
Jod dhe mall të më mbjellë në shpirt,
Me krahët e mbledhur rrinë pulëbardhat,
Lamtumirën nuk më japin flatërat…
