Kisha veshur dje fustanin e zi,
si një adoleshente
vrapova drejt teje.
Rruga më dukej e gjatë,
sa malli i viteve për ty.
Një kafe,
një muhabet poetësh,
një shikim
dhe mjaftoi.
Ti mos u shkurajo, i dashur,
pranvera po çel gjethe shpirti;
dhe mua, prapë,
një autobus urban
do më sjellë tek ti.
Të tjerat,
Vec une dhe ti……
